Bądź na bieżąco
Obserwuj nas
Obserwuj nas
Kontakt

Deformacja madelunga


INFORMACJE

Deformacja Madelunga jest deformacją nadgarstka, gdzie dystalny koniec kości promieniowej nie wykształca się prawidłowo, prowadzi do podwichnięcia (częściowego zwichnięcia) kości nadgarstka między kością promieniową a łokciową. Dystalny koniec stawu, między kością promieniową a łokciową jest zwichnięty, prowadzi to do wybicia guza z głowy kości łokciowej. Deformacja Madelunga jest deformacją Blounta w nadgarstku; zgina się w kierunku kości promieniowej. Pierwszy przypadek został opisany przez niemieckiego lekarza, Otto Madelunga w 1878 roku.

 

Deformacja Madelunga występuje przede wszystkim u nastoletnich dziewcząt, które skarżą się na ból i zmniejszonym zakresem ruchomości nadgarstka. Uważa się, że deformacja Madelunga spowodowana jest mutacjami na chromosomie X. Wiele przypadków deformacji jest dziedzicznych, a niektóre związane z dysplazją mezomeliczną. Stan ten objawia się obustronnie (dotyczy obu kończyn) w 50% przypadków. Symptomy deformacji ukazują się w momencie ukończenia przez pacjenta ok. 10-14 roku życia. Bardzo rzadko zdarza się, aby pacjenci mieli poniżej 10 lat. Mechanizmem, który powoduje że deformacja rozwija się w okresie dojrzewania, jest zamknięcie płytki wzrostowej dystalnego końca kości promieniowej. Prowadzi to, do charakterystycznego skrócenia kości promieniowej, a w rezultacie przemieszczenia się stawu nadgarstkowego.

 

Zidentyfikowano różne czynniki wpływające na rozwój, a deformacje podzielono na następujące typy:

 

Pourazowa

  1. Uszkodzenie płytki wzrostowej po przebytej chorobie

Dysplastyczna

Uszkodzenie płytki wzrostowej z powodu dysplazji kostnych, takich jak:

  1. Wielokrotne Dziedziczenie Egzostozy
  2. Choroby Olliersa
  3. Achondroplazja

Genetyczne

Geny na chromosomie X zostały powiązane z dziedziczną formą deformacji Madelunga

 

Idiopatyczne

Nieznane lub spontaniczne pochodzenie

 

W Instytucie Paleya rekomendujemy leczenie operacyjne deformacji Madelunga w celu złagodzenia bólu oraz przywrócenie funkcji nadgarstka.

 

STRATEGIA LECZENIA

Deformacja Madelunga jest chorobą Blounta w obrębie nadgarstka. Dlatego leczenie chirurgiczne jest funkcjonalnie podobne do leczenia choroby Blounta. U pacjentów z deformacją Madelunga, jedna z małych kości nadgarstka (kość księżycowata), gdzie kość promieniowa spotyka się z nadgarstkiem, jest nierozwinięta (hypoplastyczna). To powoduje podwichnięcie (częściowe zwichnięcie) kości nadgarstka między kością promieniową a łokciową.

 

Doktor Paley leczy tą komplikację, otwierając staw nadgarstkowy od strony dłoni i wykonując skomplikowaną osteotomię śródstawową (cięcie kości wewnątrz stawu), aby unieść obniżoną część kości promieniowej i zredukować kości nadgarstka do stawu w połączeniu z drugą osteotomią, w celu wyrównania i wstawienia metalowej płytki. Osteotomię łączy się z redukcją i rekonstrukcją więzadłową w dystalnym promieniowo-łokciowym stawie.

 

Po rekonstrukcji w stawie nadgarstkowym, kość promieniowa może zostać wydłużona, jeśli jest znacznie krótsza niż kość łokciowa. Wydłużanie odbywa się po wyleczeniu zoperowanego nadgarstka. Stabilizator zewnętrzny zakładany jest na kość promieniową i wykonywana jest osteotomia kości promieniowej. Stabilizator zewnętrzny powoli rozciąga dwa końce kości oraz nowo utworzone kości w szczelinie, co powoduje zwiększenie długości. Gdy kość promieniowa osiągnie odpowiednią długość, zaprzestaje się wydłużania. Stabilizator zewnętrzny zostawia się do momentu zagojenia kości, w którym to punkt stabilizatora jest usuwany w mniejszej procedurze operacyjnej.

 

Doktor Paley ma duże doświadczenie w leczeniu deformacji Madelunga i prawie 30-letnie doświadczenie w wydłużaniu kończyn i korekcji deformacji. Wykonał niezliczoną ilość operacji, aby zrekonstruować nadgarstek i wydłużyć kończynę górną.

Zobacz pozostałe wpisy

2026-10-15
Jak prawidłowo pielęgnować kikut po amputacji? Praktyczny poradnik
Pielęgnacja kikuta po amputacji jest ważnym elementem powrotu do sprawności, przygotowania do protezowania oraz zapobiegania powikłaniom skórnym i funkcjonalnym. Odpowiednia higiena, codzienna obserwacja skóry, kontrola obrzęku, właściwe pozycjonowanie kończyny oraz rehabilitacja pomagają stworzyć warunki do prawidłowego gojenia i dalszego usprawniania. Sposób postępowania zależy jednak od poziomu amputacji, przyczyny zabiegu, stanu rany oraz zastosowanej metody leczenia. […]
2026-10-10
Stopa wydrążona – objawy, przyczyny i możliwości leczenia
Stopa wydrążona (pes cavus) to deformacja, w której łuk podłużny stopy jest nadmiernie wysklepiony. Sama obecność wysokiego łuku nie zawsze oznacza chorobę – u części osób jest to wariant budowy stopy, który nie powoduje dolegliwości. Problem pojawia się wtedy, gdy zwiększone wysklepienie wiąże się z nieprawidłowym rozkładem obciążeń, bólem, niestabilnością stawu skokowego, deformacją palców lub […]
2026-10-01
Aplazja – czym jest, jakie są jej przyczyny?
Aplazja to zaburzenie rozwoju, w którym określona tkanka, struktura lub narząd nie rozwija się prawidłowo albo nie dochodzi do jego pełnego wykształcenia. W ortopedii termin ten może odnosić się między innymi do niedorozwoju lub braku części kości, kończyny, jej segmentu czy poszczególnych struktur układu ruchu. Zakres zmian jest bardzo różny – od niewielkiego niedorozwoju pojedynczej […]