NeurocenterOrtopediaKosmetyczne wydłużanie kończyn
Bądź na bieżąco
Obserwuj nas
Obserwuj nas
Kontakt

Wady kończyn dolnych – jakie są najczęstsze deformacje kończyn?

Nabyte wady kończyn dolnych

Najczęściej diagnozowanymi wadami postawy w obrębie kończyn dolnych są kolana koślawe, płaskostopie i kolana szpotawe, jednak nie są to wady wrodzone. Wynikają zwykle z utrwalanych nieprawidłowości postawy i innych czynników środowiskowych (np. urazy kończyn), w tym schorzeń współtowarzyszących.

Nabyte wady kończyn dolnych – leczenie

Leczenie nabytych wad kończyn dolnych zależy od przyczyny wady oraz jej nasilenia. Może obejmować m.in. fizjoterapię, noszenie specjalnych wkładek ortopedycznych, ortez lub interwencje chirurgiczne. Wczesna diagnoza i leczenie są kluczowe dla uniknięcia poważniejszych powikłań i poprawy jakości życia.

Wady wrodzone kończyn dolnych

Do wad wrodzonych kończyn dolnych zaliczamy np. wrodzony niedorozwój kości udowej, czyli tzw. hipoplazję kości udowej. Schorzenie polega na zniekształceniu kości udowej, a dokładnie na nieprawidłowym uformowaniu panewki stawowej lub głowy kości udowej. W wyniku tego staw biodrowy może być niestabilny i prowadzić do dalszych zmian w układzie kostnym, mięśniowym i więzadłowym.

Jak szybko można zdiagnozować wrodzony niedorozwój kości udowej?

Wrodzony niedorozwój kości udowej częściej występuje u dziewczynek niż u chłopców i może być rozpoznany już u noworodków podczas badania lekarskiego przeprowadzanego w pierwszych dniach życia. Objawy zależą od stopnia zaawansowania choroby i mogą obejmować asymetrię fałd skórnych uda, widoczne skrócenie jednej kończyny dolnej, a u starszych dzieci “kaczkowaty chód”, ograniczenie ruchomości w stawie biodrowym oraz dolegliwości bólowe.

Wrodzony niedorozwój kości udowej – leczenie

Wrodzony niedorozwój kości udowej (CFD – Congenital Femoral Deficiency / PFFD – Proximal Femoral Focal Deficiency), bez wdrożenia szybkiego leczenia może prowadzić do inwalidztwa. Hipoplazja kości udowej wymaga holistycznego, indywidualnego podejścia do pacjenta. Im szybciej zostanie wdrożone kompleksowe leczenie, tym lepsze rokowania dla chorego. Hipoplazja kości udowej może wymagać przeprowadzenia operacji rekonstrukcyjnej stawu biodrowego, wydłużenia kości udowej oraz rekonstrukcji w zakresie tkanek miękkich, w tym więzadłowych, a także dopasowanej do indywidualnego przypadku rehabilitacji. Prawidłowe postępowanie może realnie zmniejszyć dysproporcję w długości kończyn i wpływa na zachowanie komfortu życia i samodzielności pacjenta.

Do naszych specjalizacji zalicza się ortopedia dziecięca. Podejmujemy się kompleksowej diagnostyki i leczenia takich schorzeń jak:

Na naszej stronie możesz również przeczytać historię leczenia małej pacjentki ze zdiagnozowanym wrodzonym niedorozwojem kości udowej. Zachęcamy do sprawdzenia!

Zobacz pozostałe wpisy

2026-08-18
Rehabilitacja po operacji SEMLS – co czeka dziecko przez rok od zabiegu?
  Jak wygląda rehabilitacja po operacji ortopedycznej dziecka? Operacja SEMLS (Single-Event Multilevel Surgery) pozwala jednocześnie skorygować kilka problemów ortopedycznych występujących u dzieci z zaburzeniami neurologicznymi, przede wszystkim z mózgowym porażeniem dziecięcym. Sam zabieg jest jednak dopiero jednym z etapów leczenia. Równie ważna jest odpowiednio zaplanowana rehabilitacja po operacji SEMLS, która pomaga dziecku odzyskać sprawność, nauczyć […]
2026-08-18
Opieka domowa po operacji ortopedycznej dziecka – praktyczny poradnik dla rodziców
Powrót dziecka do domu po operacji ortopedycznej jest ważnym etapem leczenia. To właśnie wtedy rodzice przejmują dużą część codziennej opieki – pomagają w poruszaniu się, pielęgnacji, podawaniu leków i wykonywaniu zaleceń specjalistów. Opieka domowa po operacji ortopedycznej dziecka wymaga odpowiedniego przygotowania, ponieważ pierwsze tygodnie po zabiegu mogą wyglądać zupełnie inaczej niż dotychczasowa codzienność całej rodziny. […]
2026-07-16
Czym jest operacja SEMLS i kto jej potrzebuje?
Czym jest operacja SEMLS? Dzieci z chorobami neurologicznymi, takimi jak mózgowe porażenie dziecięce (MPD), często zmagają się z zaburzeniami napięcia mięśniowego, przykurczami oraz deformacjami układu ruchu, które z czasem mogą wpływać na sposób poruszania się i samodzielność. W takich przypadkach samo leczenie objawowe może nie wystarczyć – konieczne jest kompleksowe podejście, które uwzględnia zarówno funkcjonowanie […]