Kifoza u dzieci: Objawy, przyczyny i metody leczenia
Kifoza jest zaburzeniem, które może wpływać na jakość życia już od najmłodszych lat. Charakteryzuje się nadmiernym wygięciem kręgosłupa w płaszczyźnie strzałkowej, co prowadzi do poważnych problemów posturalnych, które mogą utrudniać codzienne funkcjonowanie. Ta patologia, choć często mylnie uznawana za problem wyłącznie estetyczny, w rzeczywistości wiąże się z różnorodnymi komplikacjami zdrowotnymi. Dlatego warto wiedzieć: kifoza – co to jest, jakie ma przyczyny i objawy oraz jak ją leczyć.
W tym artykule:
- Kifoza – co to jest?
- Objawy kifozy
- Przyczyny kifozy
- Jakie metody leczenia stosuje się w przypadku kifozy?
- Podsumowanie
Kifoza – co to jest?
Kifoza to grzbietowe wygięcie kręgosłupa, które występuje w jego odcinku piersiowym oraz krzyżowym. Fizjologiczne wygięcie w zakresie 20-40 stopni jest uznawane za normę. Jednakże, gdy kąt wygięcia przekracza 50 stopni, mówimy o zmianie patologicznej. Dzielimy ją na strukturalną, najczęściej u dziewczynek w okresie dojrzewania oraz strukturalną. Kifoza może występować nie tylko w odcinku piersiowym, ale również szyjnym i lędźwiowym.
Objawy kifozy
W przypadku kifozy objawy mogą różnić się w zależności od stopnia zaawansowania deformacji. Początkowo mogą być to wyłącznie zmiany wizualne w postawie dziecka, takie jak nadmierne garbienie się. Natomiast w miarę nasilania się dolegliwości mogą pojawiać się bóle pleców. W poważniejszych przypadkach objawy kifozy mogą prowadzić do ucisku na rdzeń kręgowy i korzenie nerwowe, co przejawia się osłabieniem mięśniowym, a nawet zaburzeniami neurologicznymi. Deformacja klatki piersiowej, związana z kifozą, może również wpływać na funkcjonowanie układu oddechowego dziecka.
Do oceny kifozy w gabinecie lekarskim służy test aktywnej korekcji oraz zdjęcie rentegnowskie wykonywane w projekcji bocznej.
Przyczyny kifozy
Kifoza to przyczyny zarówno o charakterze wrodzonym, jak i nabytym. Wrodzona kifoza u dzieci pojawia się już przy narodzinach, często jako wynik anomalii rozwojowych kręgów – osteogensis imperfecta. Nabyta kifoza często rozwija się na skutek chorób metabolicznych, nerwowo-mięśniowych, urazów czy nawet złamań kręgów wynikających z osteoporozy.
Jakie metody leczenia stosuje się w przypadku kifozy?
Kifoza – jak leczyć? Odpowiedź zależy od wielu czynników, w tym od wieku Pacjenta i nasilenia objawów. W ortopedii dziecięcej preferowane jest zazwyczaj podejście zachowawcze, zwłaszcza na wczesnych etapach. Włącza się tu rehabilitację ruchową, stosowanie gorsetu, a także ćwiczenia korygujące postawę. Fizykoterapia jest stosowana w celu wzmocnienia mięśni wspierających kręgosłup. W przypadkach, gdy podłożem kifozy jest osteoporoza, zaleca się suplementację witaminy D i wapnia, a w określonych sytuacjach także hormonoterapię zastępczą.
W sytuacjach, gdy leczenie zachowawcze nie przynosi oczekiwanych rezultatów, kifoza leczona jest operacyjnie. Najczęstszym zabiegiem chirurgicznym w leczeniu skoliozy jest stabilizacja kręgosłupa z użyciem metalowych prętów, śrub i przeszczepu kostnego. Podstawowym celem operacji jest wyrównanie (wyprostowanie) oraz usztywnienie zakrzywionych kręgów, aby wygoiły się jako pojedyncza, solidna kość.
Podsumowanie
Kifoza u dzieci to wyzwanie diagnostyczne i terapeutyczne dla współczesnej ortopedii dziecięcej. Wczesne rozpoznanie i adekwatne podejście terapeutyczne mogą znacząco poprawić jakość życia Pacjentów oraz zapobiec długoterminowym komplikacjom. Dlatego tak ważne jest, by rodzice i opiekunowie byli świadomi pierwszych objawów i nie zwlekali z konsultacją specjalistyczną kifozy. Leczenie, które zostało szybko wprowadzone, zwiększa szanse na korzystne wyniki i minimalizuje ryzyko przewlekłych problemów zdrowotnych.

