Rehabilitacja pacjentów dorosłych po udarach niedokrwiennych
Udar niedokrwienny to jedna z najczęściej występujących chorób neurologicznych i jednocześnie jedna z głównych przyczyn niepełnosprawności wśród dorosłych. Dochodzi do niego, gdy dopływ krwi do części mózgu zostaje nagle przerwany lub istotnie ograniczony. Najczęściej jest to rezultat zakrzepu, zatoru lub zwężenia naczyń krwionośnych. Brak tlenu i substancji odżywczych prowadzi do uszkodzenia komórek nerwowych, a w konsekwencji do utraty funkcji kontrolowanych przez zajęty obszar mózgu. Dlatego niedokrwienny udar mózgu wymaga natychmiastowej reakcji – liczy się każda minuta. Szybka pomoc ratuje życie, ale rehabilitacja po udarze niedokrwiennym ratuje jakość życia. To ona decyduje o tym, czy pacjent odzyska sprawność, samodzielność, mowę i kontrolę nad codziennością.
Z tego artykułu dowiesz się:
- Skutki udaru niedokrwiennego – co może się zmienić?
- Na czym polega rehabilitacja pacjentów po udarze?
- Dlaczego intensywność i czas są tak ważne?
- Rola rodziny — wsparcie, które zmienia wszystko
- Rehabilitacja po udarze w Paley European Institute
- Podsumowanie — rehabilitacja po udarze niedokrwiennym
Skutki udaru niedokrwiennego – co może się zmienić?
Konsekwencje udaru są różnorodne i zależą od miejsca oraz rozległości uszkodzenia mózgu. Często pojawiają się:
- niedowład lub paraliż jednej strony ciała,
- utrata precyzji ruchu, problem z równowagą i chodem,
- zaburzenia mowy i rozumienia (afazja),
- trudności z połykaniem (dysfagia),
- osłabienie mięśni oddechowych,
- zaburzenia pamięci, koncentracji i funkcji wykonawczych,
- trudności z orientacją przestrzenną,
- zmiany emocjonalne i zaburzenia nastroju (np. depresja poudarowa),
- problemy z codziennymi czynnościami – jedzeniem, ubieraniem się, higieną.
Każdy pacjent doświadcza choroby inaczej, dlatego rehabilitacja po udarze niedokrwiennym nie może być schematem — to proces precyzyjnie dopasowany do możliwości, celów i tempa osoby wracającej do zdrowia.
Na czym polega rehabilitacja pacjentów po udarze?
Rehabilitacja po udarze to złożony, wieloetapowy proces. Obejmuje m.in. odbudowę funkcji mózgowych i ruchowych. Intensywna praca z fizjoterapeutą ukierunkowana jest na:
- przywrócenie kontroli ruchu,
- poprawę równowagi i koordynacji,
- reedukację chodu,
- wzmacnianie osłabionych mięśni,
- normalizację napięcia mięśniowego.
Konieczne jest również rehabilitacja mowy i funkcji językowych. U pacjentów z afazją lub dyzartrią terapia neurologopedyczna wspiera:
- odbudowę komunikacji,
- artykulację i rozumienie mowy,
- funkcje pamięci i myślenia,
- bezpieczne połykanie.
Warto również wprowadzić trening funkcji poznawczych. Jest to praca nad:
- pamięcią,
- koncentracją,
- logicznym myśleniem,
- planowaniem i wykonywaniem złożonych zadań.
Dla pacjentów po udarze niedokrwiennym ważne jest również wsparcie emocjonalne i psychospołeczne. Po udarze często pojawia się poczucie straty, lęk, niepewność, frustracja. W procesie rehabilitacji kluczowe jest:
- wsparcie psychologiczne,
- edukacja bliskich,
- budowanie odporności emocjonalnej pacjenta.
W Paley European Institute uczymy, jak po niedokrwiennym udarze mózgu wrócić do:
- higieny,
- ubierania się,
- korzystania z toalety,
- przygotowywania posiłków,
- aktywności domowych i społecznych.
Rehabilitacja to nie tylko usprawnianie ciała — to odzyskiwanie życia i samodzielności.
Dlaczego intensywność i czas są tak ważne?
Mózg ma zdolność reorganizacji po urazie, jakim jest udar niedokrwienny— nazywa się to neuroplastycznością. Jednak aby ten proces działał, potrzebna jest:
- systematyczna praca,
- powtarzalność bodźców,
- ukierunkowana terapia,
- zaangażowanie pacjenta i rodziny.
Im szybciej rozpocznie się rehabilitacja i im bardziej intensywnie przebiega, tym większa szansa na odzyskanie utraconych funkcji. Badania jasno pokazują: pacjenci, którzy otrzymują kompleksowe wsparcie w pierwszych miesiącach po udarze, osiągają najlepsze rezultaty.
Rola rodziny — wsparcie, które zmienia wszystko
Po udarze życie zmienia się nie tylko dla pacjenta, ale także dla jego bliskich. Dlatego uczymy rodzinę:
- jak wspierać ćwiczenia,
- jak motywować pacjenta i zadbać o jego nastrój,
- jak organizować przestrzeń domową,
- jak reagować na trudności poznawcze czy emocjonalne.
Efektywna rehabilitacja to praca zespołu: pacjenta, specjalistów i najbliższych.
Rehabilitacja po udarze w Paley European Institute
W naszym Instytucie łączymy doświadczenie neurologiczne, fizjoterapeutyczne, logopedyczne oraz psychologiczne. Program jest indywidualny, funkcjonalny i oparty na dowodach naukowych. Oferujemy m.in.:
- intensywną fizjoterapię neurologiczną,
- terapię mowy, połykania i komunikacji,
- neuropsychologię i terapię poznawczą,
- treningi chodu, równowagi i koordynacji,
- pracę z technologiami wspomagającymi (eye-tracking, C-Eye),
- edukację i wsparcie rodziny,
- możliwość rehabilitacji w placówce lub w domu pacjenta,
- dobór indywidualnego zaopatrzenia ortopedycznego, w tym ortez, wkładek, stabilizatorów i obuwia ortopedycznego,
- pomoc w wyborze sprzętu ortopedycznego i pomocniczego do domu, m.in. wózków inwalidzkich, pionizatorów, systemów ułatwiających przesiadanie i przemieszczanie się,
- wsparcie w adaptacji środowiska domowego, również we współpracy z firmami specjalizującymi się w dostosowywaniu samochodów do potrzeb pacjentów, takimi jak Kamuko.
Dla pacjentów z innych miast lub krajów prowadzimy także intensywne programy turnusowe.
Podsumowanie — rehabilitacja po udarze niedokrwiennym
- Udar niedokrwienny to poważne wydarzenie zdrowotne, które zmienia codzienność pacjenta.
- Odpowiednio zaplanowana, kompleksowa i wczesna rehabilitacja pozwala odzyskać funkcje, samodzielność i aktywność społeczną.
- Kluczowa jest współpraca zespołu specjalistów, pacjenta i jego bliskich.
- W Paley European Institute oferujemy pełne wsparcie po udarze niedokrwiennym mózgu — od oceny neurologicznej, przez terapię, po edukację i opiekę nad pacjentem w środowisku domowym.
Naszą misją jest przywracanie niezależności, poczucia sprawczości i jakości życia po udarze niedokrwiennym — krok po kroku, z pełnym szacunkiem do możliwości i tempa pacjenta.


