Arteterapia
Arteterapia jest formą terapii, która wykorzystuje sztukę jako narzędzie wspierające leczenie i rozwój osobisty. Proces twórczy jest wykorzystywany jako narzędzie wspierające samopoznanie i poprawiające jednocześnie jakość życia uczestników. Podczas terapii nie ma znaczenia wizualny efekt końcowy dzieł a sam przebieg ich tworzenia. Terapeutyczny wpływ sztuki znany jest od dawna. Choć początki arteterapii w obecnym rozumieniu przypadają na XIX wiek, to jej źródeł można doszukiwać się już w starożytnym teatrze greckim, gdzie moment katharsis był traktowany jako element oczyszczenia i uzdrowienia. Samo uczestniczenie w spektaklu teatralnym miało prowadzić do wewnętrznego spokoju i równowagi.
Arteterapia – rozwój metody terapeutycznych
Współczesna forma arteterapii zaczęła się rozwijać w XIX wieku, kiedy dostrzeżony został pozytywny wpływ procesu twórczego na pacjentów przebywających w szpitalach psychiatrycznych. Na przestrzeni kolejnych 150 lat arteterapia stopniowo zyskiwała popularność – początkowo w Stanach Zjednoczonych, a następnie w Europie – aż stała się uznaną i profesjonalną dziedziną terapii. Arteterapia obejmuje wiele obszarów sztuki – nie tylko plastykę, ale także muzykę, techniki teatralne, film, literaturę czy taniec. Dzięki temu jest uniwersalna i łatwo dostosować ją do predyspozycji i potrzeb uczestników.
Arteterapia – wsparcie w przypadku chorób neurorozwojowych
Obecnie arteterapia znajduje zastosowanie w psychologii klinicznej, wspierając zarówno diagnostykę jak i proces leczenia – jednak jej możliwości są znacznie szersze. Doskonale sprawdza się m.in. jako wsparcie terapii w przypadku chorób neurorozwojowych. Dzięki swojemu pozytywnemu oddziaływaniu na emocje, psychikę i ciało uczestników, arteterapia stanowi cenną formę terapii, szczególnie u osób z niepełnosprawnościami. W placówce zajmującej się fizjoterapią i neuroterapią dzieci, może ona stanowić uzupełnienie procesu rehabilitacyjnego oraz wspierać poprawę jakości życia dzieci. Podczas zajęć arteterapeutycznych dzieci angażują różne partie ciała, co stanowi dodatkowy trening motoryki małej. Praca z elementami plastycznymi pozwala rozwijać mięśnie dłoni i palców. Zajęcia artystyczne poprawiają koordynację ruchową, wzmacniają mięśnie, stymulują sensorycznie wpływając przy tym wszystkim pozytywnie na stan psychiczny i emocjonalny dziecka.
Arteterapia tworzy naturalny kontekst do ćwiczeń – trening motoryki odbywa się w sposób przyjemny, często nawet niezauważalny dla uczestników. Dodatkowo twórczość plastyczna jest istotna do rozwoju dziecka, ponieważ stanowi naturalny wyraz jego ekspresji. Poprzez sztukę ma szansę przekazać to, czego nie umie wyrazić werbalnie. Zaangażowanie plastyczne ważne jest również dla dzieci z zaburzeniami ruchowymi. We wszystkich tych przypadkach zajęcia arteterapeutyczne dają możliwość wzmocnienia poczucia sprawczości, samodzielności, własnej wartości, pomagają w redukcji stresu i stymulacji wyobraźni a także mogą pomoc w rozwijaniu komunikacji osobowej. Proces twórczy działa relaksująco, sprzyja wyciszeniu obniżając poziom lęku. Wprowadzenie technik areteterapii w odpowiednim momencie rehabilitacji stanowi wartościowe uzupełnienie fizjoterapii.


